Ik werd op 24 januari 1962 in de polder Waal en Burg op Texel geboren. Ik was een meisje dat er op school niet echt bij hoorde, vooral omdat we 'ver' buiten het dorp woonden. Het verlangen het eiland te verruilen voor een spannender omgeving werd mede daardoor gevoed. Zodra ik de HAVO gehaald had vertrok ik dan ook naar Amsterdam om mijn geluk te beproeven d.m.v. de Middelbare Hotelvakschool. Tijdens het stagejaar knapte ik echter volledig af op de Horeca en besloot met de Engelsman die ik in de zomer ervoor op Texel ontmoet had mee te gaan op wereldreis. Bij aankomst in Australië bleek ik zwanger te zijn, en acht maanden later werd onze zoon Lennon-Peter geboren in het Flying Doctor-achtig ziekenhuisje van Gympie, Queensland.
Helaas duurde de relatie niet lang. Ik vestigde mij definitief in mijn geliefde Amsterdam en voedde mijn kind op met behulp van liefdevolle familie, vrienden en vriendinnen. Ik deed via het 'herintredende vrouwen'-programma van het Arbeidsbureau een secretaresse opleiding bij Schoevers en vond al heel snel werk binnen de personele organisatie van ABN AMRO, waar ik overigens nog steeds werk.
Het verlangen naar avontuur bleef, en ik maakte met Lennon in de eerste jaren dat we samen waren een aantal fantastische reizen door Griekenland, Turkije, Portugal, Zweden en Canada. We pakten onze rugzakken en kregen een lift van vrienden of namen de bus, trein, vliegtuig of kano. Om als vrouw alleen te reizen met m'n kind was een heel bijzondere ervaring. Ik had snel aanspraak omdat men dat toch moedig vond. En ik had geen last van opdringerige mannen omdat "er ergens toch een vader moet zijn?".
In die periode ontmoette ik een leuke vent, Hans, die de pakkage-deal Carla-Lennon wel zag zitten. De eerste vakantie was met de fiets door Ierland. Daarna volgde Engeland. Maar vooral Frankrijk stal onze harten in de jaren daarna. Gezellige campings in de Cevennen of Pyreneeën opzoeken. Altijd prijs wat vriendjes betreft. Bergwandelen, skieen, duiken en The New York Experience gingen in de jaren '90 tot jaarlijks terugkerende activiteiten behoren.
Het
was inmiddels 1999 geworden, het eerste jaar dat Lennon niet meer mee ging op
vakantie, en tijdens een tocht door de Pyreneeën ontstond het plan om onze
horizon naar andere werelddelen te verleggen. Vietnam, Mexico, Guatemala en Chili
kwamen op ons verlanglijstje te staan. Tot mijn grote verdriet verkoos Hans zijn
carrière als cabaretier boven ons gezinnetje, en reisde ik een jaar later
met een groepsreis, af naar Vietnam.
Voor het eerst lukte het om een volledig
reisdagboek bij te houden. Bij thuiskomst werkte ik het dagboek uit. Ik besefte
dat ik iets terug had gevonden wat ik leuk vond, namelijk verhalen schijven. Doordat
mijn leven tien jaar lang rond de opvoeding van Lennon en de wereld van Hans had
gedraaid was ik dat vergeten. Ik gebruikte het materiaal voor een aantal schrijfcursussen
op 't Colofon, de HKU en Forum.
In
2002 organiseerde ik zelf een reis naar Mexico en Guatemala en kreeg drie vriendinnen
zo ver met mij mee te gaan. Tijdens een duikvakantie op Bonaire besloot ik dat
het tijd was geworden om er een keer alleen op uit te trekken. Zo ontstond het
plan om in de zomer van 2003 van Amsterdam naar Praag te fietsen. In de aanloop
naar deze reis ontmoette ik Eric. Helaas kreeg ik een blessure waardoor ik díe
reis moest afblazen omdat het na mijn revalidatie te koud zou zijn om nog naar
Praag te fietsen. Ondanks de hevige verliefdheid besloten we dat het goed zou
zijn als ik mijn solotocht toch nog zou maken. Dat werd in Andalusië. Nog
voor ik vertrok vroeg Eric of ik met hem mee wilde gaan fietsen in Bhutan.